ZASTOIN OWA NIEWYDOLNOŚĆ KRĄŻENIA

ACE-I u chorych z zastoinową niewydolnością krążenia zmniejszają opory obwodowe i obciążenie następcze oraz zwiększają objętość minutową serca. Ponadto zmniejszają wydzielanie aldosteronu, zwiększają wydalanie jonów sodowych i wody przez nerki, oszczędzając jony potasowe. Dzięki zmniejszeniu napięcia układu adrenergicznego nie przyspieszają pracy serca, a w miarę poprawy stanu chorego częstość rytmu serca może ulegać zwolnieniu. ACE-I mogą również zmniejszać u chorych z niewydolnością krążenia zagrożenie arytmią, gdyż zwiększają stabilność elektryczną mięśnia sercowego. Liczne badania wieloośrodkowe (CONSENSUS I, SOLVD) wykazały, że ACE-I u chorych z niewydolnością krążenia zmniejszają istotnie śmiertelność sercową ogólną i częstość hospitalizacji. Nie stwierdzono jednak zmniejszenia liczby nagłych zgonów sercowych.

W asymptomatycznej niewydolności krążenia (u chorych z dysfunkcją komory lewej) mogą zapobiegać jej ujawnieniu klinicznemu. W niewydolności krążenia stosuje się najczęściej kaptopryl, enalapryl, perindopryl, lizinopryl i chinapryl.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *