Zapalenie surowicze

Zapalenie surowicze (inflammatio serosa) jest najła-godniejszą postacią zapaleń wysiękowych. W zapaleniu tym następuje przesiąkanie z naczyń krwionośnych do ogniska zapalnego płynu surowiczego, zawierającego niewielkie ilości białek, głównie albumin.

Zapalenie surowicze występuje najczęściej w błonach surowiczych: w jamie opłucnowej (pleuriiis serosa), w jamie osierdziowej (pericarditis serosa), w jamie otrzewnowej (peritonitis serosa), powodując gromadzenie się dużej niekiedy ilości płynu wysiękowego (exudalum). Wysięk surowiczy w jamach ciała należy odróżnić od przesięku (transudatum) powstającego na tle zastoju żylnego. Wysięk surowiczy jest zwykle płynem mętnym, z domieszką krwinek białych, a niekiedy czerwonych, zawierając około 5% białka, zatem przeszło 2 razy więcej niż przesięk.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *