ZABURZENIA W KRĄŻENIU PŁYNU MÓZGOWO-RDZENIOWEGO

Płyn mózgowo-rdzeniowy wytwarza się w splocie naczyniówkowym komór mózgu. Wypełniając wszystkie komory i kanał rdzeniowy wypływa on przez otwór Magendiego do przestrzeni podpajęczynówkowej, otaczającej cały ośrodkowy układ nerwowy. Z przestrzeni tej płyn mózgowo-rdzeniowy wchłaniany jest przez ziarnistości Pacchiona do zatok żylnych mózgu.

Zaburzenia w krążeniu płynu mózgowo-rdzeniowego polegają najczęściej na wzmożonym jego wytwarzaniu przez splot naczyniówkowy, utrudnieniu przepływu tego płynu z komór do przestrzeni podpajęczynówkowej lub utrudnieniu jego wchłaniania do zatok żylnych. We wszystkich tych przypadkach dochodzi do nagromadzenia się tego płynu w komorach lub przestrzeni podpajęczynówkowej – stan ten nazywamy wodogłowiem (hydro- cephalus). Gromadzący się płyn uciska na tkankę mózgową, po-wodując szereg zaburzeń nerwowych i psychicznych (bóle i zawroty głowy, upośledzenie inteligencji, niekiedy porażenia), a w końcu, przy długotrwałym ucisku, zanik mózgu. U dzieci, u których czaszka nie jest całkowicie skostniała, objętość czaszki ulega powiększeniu, a uciskane kości czaszki ścieńczeniu, tak że niekiedy uginają się pod dotknięciem i szeleszczą jak papier (charakterystyczny dźwięk przy ucisku).

Odróżniamy wodogłowie wewnętrzne (hydrocephalus internus), gdy płyn gromadzi się w komorach mózgu, a zanik następuje od wewnątrz, oraz wodogłowie zewnętrzne (hydrocephalus exter- nus), gdy płyn gromadzi się w przestrzeni podpajęczynówkowej, a zanik następuje od zewnątrz. Przyczyną wodogłowia mogą być zaburzenia wrodzone (wodogłowie wrodzone) lub zmiany chorobowe opon w następstwie przebytego zapelenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *