ZABURZENIA TRAWIENIA

W czasie gorączki dochodzi do znacznych zaburzeń wydzielni- czych i ruchowych przewodu pokarmowego. Zmniejsza się wydzielanie śliny, w związku z czym występuje uczucie wysychania w jamie ustnej. Wysychające warstwy nabłonka złuszczają się intensywnie, tworząc grube, białe naloty na języku („język obłożony”). Zmniejsza się również wydzielanie innych soków trawiennych, jak soku żołądkowego, trzustkowego, żółci itp., wskutek czego następuje znaczne upośledzenie trawienia pokarmów, jak również charakterystyczny brak apetytu (łaknienia). Chorym gorączkującym należy z tego powodu podawać pokarmy płynne, lekko strawne i w niewielkiej ilości.

Ruchy perystaltyczne i wahadłowe, zwłaszcza jelit grubych, ulegają znacznemu zahamowaniu – w wysokiej gorączce jelita są porażone. Dochodzi wskutek tego do bardzo uporczywego zaparcia. Wzmagają się procesy gnilne i fermentacyjne, co może być przyczyną bębnicy i samozatrucia jelitowego.

W czasie gorączki dochodzi również do zwyrodnienia miąższowego wątroby i upośledzenia jej czynności odtruwających i wy- dzielniczych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *