Wpływ leków tej grupy na nerki

J, – zmniejszenie (?) – skutek prawdopodobny cowo-naczyniowy. Zmniejszając opory obwodowe oraz obciążenie wstępne i następcze serca poprawiają czynność hemodynamiczną komory lewej. Zmniejsza się także ciśnienie w tętnicy płucnej, przedsionku prawym i późnorozkurczowe w komorach. Te działania hemodynamiczne są szczególnie zaznaczone u chorych z niewydolnością krążenia. U chorych z nadciśnieniem tętniczym, mimo zmniejszenia oporów obwodowych i ciśnienia tętniczego, czynność hemodynamiczna serca zmienia się tylko nieznacznie i brak jest charakterystycznego dla leków rozszerzających naczynia przyspieszenia pracy serca. Pod wpływem ACE-I poprawia się również przepływ krwi obwodowy oraz mózgowy. ACE-I nie zalicza się do grupy leków przeciwarytmicznych, chociaż przez swój wpływ na gospodarkę elektrolitową i repolaryzację mięśnia sercowego mogą zapobiegać niektórym arytmiom serca. ACE-I, hamując powstanie angiotensyny II, przeciwdziałają także przerostowi mięśnia sercowego i rozrostowi mięśni gładkich naczyń.

Wpływ leków tej grupy na nerki nie zawsze jest jednakowy. Mimo obniżenia ciśnienia tętniczego, przesączanie kłębuszkowe nie ulega zmianie, gdyż zmniejsza się również nerkowy opór naczyniowy. Uważa się nawet, że ACE-I zapobiegają „nadciśnieniowemu” uszkodzeniu nerek, a przy leczeniu przewlekłym nawet poprawiają ich czynność. Dzięki zmniejszeniu wydzielania aldosteronu i wazo- presyny zwiększa się diureza i wydalanie jonów sodowych, a zmniejsza się wydalanie jonów potasowych. U chorych z nefropatią cukrzycową mogą zmniej-szać białkomocz, a w przewlekłej niewydolności krążenia poprawić klirens kreatyninowy. Przewlekłe leczenie preparatami ACE-I u chorych z chorobami nerek lub skrajną niewydolnością krążenia może jednak czasami doprowadzić do pogorszenia się czynności nerek, szczególnie przy stosowaniu preparatów długo działających.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *