W chorobach naczyń upośledzenie przepływu krwi

W chorobach naczyń upośledzenie przepływu krwi może być spowodowane skurczem naczynia, który zwykle jest odwracalny, lub też jest ono wynikiem zwężenia światła naczynia przez proces chorobowy prowadzący do zmian morfologicznych ścian naczyń. Choroby, w których patogenezie czynnik skurczowy odgrywa główną rolę (np. choroba Raynauda, dławica piersiowa typu Prinz- metala), są znacznie podatniejsze na leczenie lekami rozszerzającymi naczynia niż choroby wynikające ze strukturalnych zmian ścian naczyń. Chociaż w tych ostatnich na przepływ krwi w obszarze poniżej miejsca zwężenia decydujący wpływ ma krążenie oboczne, to jednak skurcz chorego naczynia w istotny sposób może ten przepływ zmniejszyć.

Idealnym lekiem naczyniowym byłby lek rozszerzający naczynia i poprawiający przepływ krwi tylko w obszarze objętym niedokrwieniem. Żaden ze znanych dotychczas leków nie spełnia jednak tego założenia. Dlatego w chorobach, w których rozległe zmiany anatomiczne przekreślają możliwość rozszerzenia światła naczynia, działanie leków rozszerzających naczynia jest wątpliwe. Leki te, wskutek działania na zdrowe obszary łożyska naczyniowego, mogą nawet „podkradać” część krwi z obszaru niedokrwionego, co pogarsza sytuację.

Teoretyczne przesłanki korzystnego działania leków rozszerzających naczynia w niewydolności krążenia wynikają z 2 faktów: 1) rozszerzając łożysko naczyń tętniczych zmniejszają opór obwodowy, odciążając tym samym serce (zmniejszenie obciążenia następczego – afterload), 2) rozszerzając łożysko naczyń żylnych zmniejszają napływ krwi do prawego serca (zmniejszenie obciążenia wstępnego – preload).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *