USZKODZENIE MÓZGU

Urazy zewnętrzne doprowadzające do złamania kości czaszki lub kręgosłupa mogą spowodować bezpośrednie zniszczenie odpowiednich części układu nerwowego, a poza tym, powodując przerwanie naczyń krwionośnych, doprowadzają do wylewów krwawych. Wynaczyniona krew uciska na tkankę mózgową, powodując często jej martwicę. Urazy czaszki powodują najczęściej uszkodzenie kości i tkanki mózgowej w miejscu uderzenia. Niekiedy jednak zniszczenie tkanki mózgowej pojawia się w następstwie tępych urazów po przeciwległej stronie, jako następstwo odbicia się tkanki mózgowej siłą bezwładności od twardej ściany czaszki. Następstwa uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego zależą od ich rozległości i umiejscowienia, doprowadzając do wypadnięcia funkcji danej części układu nerwowego.

WSTRZĄS MÓZGU. Wstrząsem mózgu nazywamy zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego, wywołane urazem tępym mózgu (upadek z wysokości, wybuch pocisku w pobliżu, uderzenie tępym narzędziem), nie powodującym uszkodzeń anatomicznych tkanki nerwowej.

Wstrząs mózgu objawia się utratą świadomości (niekiedy tylko jej ograniczeniem), zaburzeniem czynności ośrodka oddechowego (spłycenie ruchów oddechowych), naczynioruchowego (osłabienie czynności serca, obniżenie ciśnienia krwi), wymiotami, niekiedy napadami drgawek klonicznych (padaczkowych) lub przejściowym porażeniem poszczególnych grup mięśniowych (np. mięśni twarzy). Objawy te najczęściej po krótszym lub dłuższym czasie znikają, pozostawiając niekiedy przez kilka tygodni nadmierną pobudliwość i drażliwość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *