SKAZY KRWOTOCZNE KRWIOPOCHODNE

Skazy krwotoczne krwiopochodne mogą być wywołane zmniejszeniem się zawartości we krwi czynników biorących udział w krzepnięciu krwi. Największe znaczenie praktyczne ma zmniejszenie liczby płytek krwi i obniżenie poziomu protrombiny.

Zmniejszenie się liczby płytek krwi może być wtórne lub pierwotne. Małopłytkowość wtórna występuje w schorzeniach szpiku kostnego oraz jego toksycznych uszkodzeniach i łączy się często z białaczkami, niedokrwistością aplastyczną i agranulocytozą. Małopłytkowość pierwotna, czyli tzw. samoistna (thrombopenia essentialis s. moibus Werlchofii) polega na zahamowaniu produkcji płytek krwi w szpiku kostnym. Przyczyną tego jest nadczynność układu siateczkowo-śródbłonkowego, który hamuje wytwarzanie płytek przez megakariocyty.

Skazy krwotoczne na tle obniżenia poziomu protrombiny mogą powstać na skutek niszczenia jej przez ferment zwany heparyną (z wątroby) lub przez hirudynę (z główek pijawek). Częściej jeszcze przyczyną tej skazy jest zahamowanie wytwarzania protrombiny przez wątrobę na tle awitaminozy K. Awitaminoza K występuje wskutek zniszczenia przez antybiotyki drobnoustrojów jelitowych wytwarzających tę witaminę. Poza tym przyczyną awitaminozy K może być utrudnienie jej wchłaniania z jelit w żółtaczkach mechanicznych (witamina K wchłania się tylko w obecności żółci) oraz zatrucie antywitaminami K (dikumarol i inne).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *