Korzystne działanie związków azotowych

Korzystne działanie związków azotowych zależy z jednej strony od rozszerzenia tętnic zarówno wieńcowych, jak i obwodowych, z drugiej zaś strony od działania rozszerzającego na układ żylny. Rozszerzenie naczyń żylnych zmniejsza dopływ krwi do serca i powoduje zmniejszenie obciążenia wstępnego (preload). Zmniejszenie oporu obwodowego w wyniku rozszerzenia tętnic obwodowych prowadzi do zmniejszenia obciążenia następczego (afterload). Na skutek tego podwójnego działania odciążającego serce dochodzi do zmniejszenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Bezpośredni mechanizm przerywania napadu dławicy piersiowej zależy od rozszerzenia tętnic wieńcowych. Dotyczy ono zarówno naczyń zmienionych miażdżycowo, jak i naczyń zdrowych. Związki azotowe nie powodują więc powstawania zjawiska „podkradania”. Dzięki zmniejszeniu ciśnienia napełniania komory lewej i otwieraniu pobocznych naczyń wieńcowych poprawia się dystrybucja przepływu wieńcowego. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że przyspieszają one rozwój krążenia obocznego w niedokrwionym mięśniu sercowym. Zmniejszają one także agregację płytek krwi. Działanie rozszerzające naczynia prowadzi do rozcieńczenia krwi (hemodilucji), co poprawia właściwości reologiczne krwi i w ten sposób zwiększa przepływ wieńcowy i poprawia dowóz tlenu do mięśnia sercowego. Rozszerzenie łożyska naczyniowego powoduje obniżenie ciśnienia skurczowego, a jeszcze wyraźniej rozkurczowego. Zwiększa się amplituda ciśnienia. Spadek ciśnienia prowadzi do zmniejszenia objętości wyrzutowej serca wydatek energetyczny mięśnia sercowego jest więc mniejszy. Odruchowa regulacja czynności serca poprzez baroreceptory zwiększa częstość czynności serca tak, że minutowa objętość wyrzutowa pozostaje nie zmieniona.

Związki azotowe wchłaniają się z błony śluzowej jamy ustnej, nieco wolniej z dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Nitrogliceryna wchłania się również przez skórę. Azotyn amylu wchłania się bardzo szybko przez płuca i dlatego jest stosowany drogą wziewną. Nitrogliceryna podana podjęzykowo zaczyna działać po ok. 1-2 min. Największe stężenie we krwi ten lek osiąga po 2 min, a jego t0 5 wynosi 7 min. Działanie nitrogliceryny utrzymuje się do 1 h. Związkiem działającym dłużej jest diazotan izosorbitolu. Jego biologiczny okres półtrwania wynosi 2-4 h, a preparatów o przedłużonym działaniu nawet do 10 h. Metabolizo-wany jest on w wątrobie do 2- i 5-monoazotanu izosorbitolu, związków wykazujących również działanie rozszerzające naczynia. W minimalnym tylko stopniu podlegają one pierwszemu przejściu przez wątrobę i dlatego odznaczają się dłuższym biologicznym okresem półtrwania. Zastosowanie terapeutyczne znalazł

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *