Artykuły

Układ przywspółczulny

Jak wynika z powyższego zestawienia, układ współczulny zwiększa procesy dysymilacji i pobudza te wszystkie czynności, które są niezbędne w aktywnym życiu, w pracy, walce, niebezpieczeństwie, hamuje zaś czynności narzędów, które nie są niezbędne w tych warunkach (,,układ czuwania, pracy i walki”).

Układ przywspółczulny hamuje przeważnie czynności związane z pracą i stanami emocjonalnymi. Wzmaga zaś procesy asymilacji i odnowy, pobudzając te czynności, które służą procesowi przyswajania („układ snu, spoczynku i odbudowy”).

Czytaj dalej

Limfocyty

Limfocyty, których jest średnio 25-30% w stosunku do ogólnej ilości krwinek białych, powstają w ośrodkach rozmnażania tkanki limfatycznej (węzłach chłonnych, śledzionie, kępkach Peyera, migdałkach itp.). Komórką macierzystą limfocytów jest limfoblast. Limfocyty mają małe zdolności do fagocytozy i ruchu pełzakowatego. Wytwarzają natomiast wiele fermentów i przeciwciał, spełniając dzięki temu dużą rolę w odporności.

Czytaj dalej

Streptokinaza może spowodować:

Przeciwwskazania do jej stosowania omówiono we wstępie. Nie należy jej również stosować po świeżo przebytych zakażeniach paciorkowcami (do 3 miesięcy) i u chorych uprzednio już (w ciągu ostatnich 12 miesięcy) leczonych streptokinazą.

Streptokinaza może spowodować: wystąpienie objawów alergicznych, zaburzeń żołądkowo-jelitowych, podwyższenie temperatury ciała, bóle głowy, rzadziej leukocytozy z neutrofilią i limfopenią. W razie przedawkowania i wystąpienia krwawień należy podawać fibrynogen i inhibitory fibrynolizy (EACA – kwas epsilenoaminokapronowy, PAMBA – kwas p-aminometylobenzoesowy lub AMCHA – kwas /)-aminometyloheksanokarbonowy).

Czytaj dalej

Zapalenia uszkadzające

Zapalenia uszkadzające mogą być ostre lub przewlekłe. W zapaleniach ostrych następuje tak szybki rozpad miąższu danego narządu, że niekiedy brak jest odczynowych procesów wytwórczych. W zapaleniach przewlekłych rozpad miąższy jest powoi- niejszy i występuje równocześnie rozrost tkanki łącznej, śródmiąższowej, która uciska na miąższ powodując jego zanikanie.

Czytaj dalej

Molsydomina szybko i prawie całkowicie wchłania się po podaniu doustnym

Molsydomina szybko i prawie całkowicie wchłania się po podaniu doustnym lub podjęzykowym. Podana podjęzykowo działa prawie natychmiast, a doustnie po 20 min. Może też być stosowana dożylnie. Szczytowe stężenie w surowicy krwi występuje w ciągu 30-60 min, t0 5 wynosi 1-1,5 h. Metabolity w ponad 90% wydalają się przez nerki, a pozostała ich część z kałem.

Czytaj dalej

Nowotwór

Nowotwór rozrasta się na podłożu macierzystej tkanki prawidłowej, z której wyodrębnia się ze względu na różnice biologiczne i morfologiczne. W niektórych przypadkach można dostrzec stopniowe narastanie tych różnic (zwłaszcza morfologicznych), co określamy nazwą nowotworzenia lub rakowacenia. Takie wczesne okresy wytwarzania się tkanki nowotworowej są łatwiejsze do zlikwidowania niż w pełni rozwinięty proces nowotworowy.

Czytaj dalej

Według teorii mutacyjnej

Według teorii mutacyjnej komórka nowotworowa powstaje przez tzw. mutacje (przekształcenie) genów w komórce dotychczas prawidłowej. Na skutek mutacji zmienia się zespół cech dziedzicznych, a tym samym i przemiana materii komórek.

Mutacje mogą powstać na skutek działania różnych czynników omówionych wyżej jako czynniki etiologiczne. Szczególne znaczenie przypisuje się tutaj wirusom i energii promienistej.

Czytaj dalej

Czynniki biologiczne

O leczniczym lub chorobotwórczym ich działaniu decyduje dawka, stężenie, droga i sposób podania danego środka. Między innymi zapalenie wywołuje terpentyna, zwłaszcza wstrzyknięta podskórnie, olejek krotonowy, plaster gorczyczny, bojowe środki trujące, jak iperyt, luizyt, jady węży, stawonogów i in.

Wewnątrzustrojowymi czynnikami chemicznymi wywołującymi zapalenie są nieprawidłowe wytwory przemiany materii (zapalenie błony śluzowej żołądka w mocznicy).

Czytaj dalej

Wpływ leków tej grupy na nerki

J, – zmniejszenie (?) – skutek prawdopodobny cowo-naczyniowy. Zmniejszając opory obwodowe oraz obciążenie wstępne i następcze serca poprawiają czynność hemodynamiczną komory lewej. Zmniejsza się także ciśnienie w tętnicy płucnej, przedsionku prawym i późnorozkurczowe w komorach. Te działania hemodynamiczne są szczególnie zaznaczone u chorych z niewydolnością krążenia. U chorych z nadciśnieniem tętniczym, mimo zmniejszenia oporów obwodowych i ciśnienia tętniczego, czynność hemodynamiczna serca zmienia się tylko nieznacznie i brak jest charakterystycznego dla leków rozszerzających naczynia przyspieszenia pracy serca. Pod wpływem ACE-I poprawia się również przepływ krwi obwodowy oraz mózgowy. ACE-I nie zalicza się do grupy leków przeciwarytmicznych, chociaż przez swój wpływ na gospodarkę elektrolitową i repolaryzację mięśnia sercowego mogą zapobiegać niektórym arytmiom serca. ACE-I, hamując powstanie angiotensyny II, przeciwdziałają także przerostowi mięśnia sercowego i rozrostowi mięśni gładkich naczyń.

Czytaj dalej

LEKI DZIAŁAJĄCE BEZPOŚREDNIO NA MIĘŚNIE ŚCIANY NACZYŃ

Azotyny i azotany. Korzystne działanie związków azotowych w dusznicy bolesnej znane jest już od przeszło 100 lat. Mechanizm tego działania nie był jednak dokładnie wyjaśniony. Początkowo sądzono, że działają one przez obniżenie ciśnienia tętniczego, później jednak przyjęto pogląd, że powodują rozszerzenie naczyń wieńcowych. Pogląd ten został podważony w 1959 r. przez Gorlina i wsp., którzy wykazali, że przepływ wieńcowy pod wpływem nitrogliceryny się nie zmienia. Jednak badania z ostatnich lat udowodniły wyraźne rozszerzanie się naczyń wieńcowych po podaniu związków azotowych. Poza tym wykazano, że skurcz tętnicy wieńcowej może być głównym czynnikiem wywołującym ból wieńcowy nawet u chorych z koronarograficznie udokumentowanymi zmianami miażdżycowymi w naczyniach wieńcowych i że u takich chorych podanie nitrogliceryny, która znosi skurcz, powoduje ustąpienie bólu dławicowego.

Czytaj dalej