Artykuły

Metabolity wydalają się przez nerki

– 4- 6 h. Jest metabolizowana w wątrobie, a metabolity wydalają się przez nerki. Znalazła zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu zaawansowania, najczęściej w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i sympatykoli- tycznymi. Po pierwszych dawkach tego leku może dochodzić do gwałtownego spadku ciśnienia w czasie pionizacji (first dose phenomenon). Aby temu zapobiec, zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawek małych (1 mg) podawanych przed zaśnięciem. Dawkę zwiększa się stopniowo. Te same objawy mogą wystąpić przy nagłym zwiększaniu dawek. Inne objawy niepożądanego działania to bóle i zawroty głowy, nudności, wysychanie błony śluzowej jamy ustnej, kołatanie serca, objawy skórne.

Czytaj dalej

Znaczenie diagnostyczne

Znaczenie diagnostyczne może mieć działanie przeciwbólowe związków azotowych. Znoszą one bowiem ból wieńcowy. Jeśli po ich podaniu ból nie ustępuje, to albo nie jest on spowodowany niewydolnością wieńcową, albo też ma ona niezwykle ciężki przebieg.

Wdychanie azotynu amylu może mieć znaczenie diagnostyczne w niektórych wadach serca. W niedomykalności zastawki mitralnej szmer skurczowy po podaniu tego związku cichnie, co pozwala na odróżnienie go od szmeru związanego ze zwężeniem zastawkowym aorty lub przerostowym podzastawkowym zwężeniem aorty. Natomiast szmer związany z wypadaniem płatków zastawki mitralnej może się nasilić w związku ze zmniejszeniem się objętości komory lewej.

Czytaj dalej

Zmniejszenie się ilości osocza

Zmniejszenie się ilości osocza przy prawidłowej liczbie krwinek może być między innymi następstwem dużej utraty wody przez ustrój. Stan ten występuje wskutek obfitego pocenia się, wymiotów, biegunek. Zawartość wody w osoczu może się zmniejszyć do 50% – jest to tzw. odwodnienie. Znaczne odwodnienie powoduje zaburzenia przemiany materii i samozatrucie ustroju jej nieprawidłowymi produktami. Odwodnienie jest niebezpieczne zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci, u których nie ma jeszcze sprawnej regulacji gospodarki wodnej.

Czytaj dalej

Zapalenie

Z drugiej strony wysoka i długotrwała gorączka bardzo niekorzystnie wpływa na poszczególne narządy, a zwłaszcza na ośrodkowy układ nerwowy, układ krążenia i narządy miąższowe, wywołując opisane wyżej zaburzenia. Gorączka przekraczająca 42° wywołuje na ogół śmierć przez porażenie ośrodkowego układu nerwowego. Dlatego w nadmiernej gorączce, przekraczającej 40° oraz w bardzo długo trwającej, staramy się ją obniżyć za pomocą środków przeciwgorączkowych.

Czytaj dalej

Białacza przewlekła

Ze względu na przebieg dzielimy białaczki na ostre i przewlekłe. Białaczka ostra (leu.ca.emia acuta) występuje zwykle w wieku młodym, trwa kilka tygodni do kilku miesięcy, a objawami przypomina ostrą chorobę zakaźną z wysoką gorączką, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami krążenia i oddychania oraz zmianami zapalno-martwiczymi błon śluzowych jamy nosowej.

Czytaj dalej

Minoksydyl

Minoksydyl. Jest pochodną pirymidyny o silnym działaniu hipotensyjnym. Zależy ono od bezpośredniego porażającego wpływu leku na mięśnie ściany naczyń krwionośnych, prawdopodobnie na drodze interferencji z wewnątrzkomórkowym wapniem. W wyniku tego dochodzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia oporu obwodowego. Związane z uogólnionym rozszerzeniem naczyń odruchowe pobudzenie układu współczulnego powoduje przyspieszenie czynności serca i zwiększenie objętości minutowej serca. Poprzez zwiększenie aktywności reniny może prowadzić do zatrzymania jonów sodowych i wody. Nie zmniejsza przepływu krwi przez nerki, co umożliwia jego podawanie również chorym z niewydolnością nerek. Nie powoduje podciśnienia ortostatycznego.

Czytaj dalej

ZAPALENIE WYTWÓRCZE NIESWOISTE

Zapalenia ostre tego typu polegają na odczynowym rozroście komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego, zwłaszcza w śledzionie i węzłach chłonnych, pod wpływem bakterii lub ich toksyn. Zmiany te stanowią między innymi część obrazu uogólnionego zakażenia (posocznicy).

Przewlekłe zapalenie wytwórcze śródmiąższowe może być zejściem zapaleń uszkadzających i wysiękowych jako forma odczynu naprawczego. Istnieje jednak również pierwotnie przewlekłe zapalenie śródmiąższowe. Zasadniczą cechą tej postaci zapalenia jest znaczny rozrost tkanki łącznej wobec nieznacznych zmian uszkadzających czy wysiękowych. Następstwem przewlekłych wytwórczych zapaleń śródmiąższowych jest marskość (chihosis). Jest to rozrost tkanki łącznej z następowym zanikiem komórek miąższu narządu. Marskość jest procesem nieodwracalnym i nawet po ustaniu działania czynnika chorobotwórczego proces włóknienia narządu zwykle postępuje dalej. Marskość występuje najczęściej w nerkach i wątrobie.

Czytaj dalej

SKAZY KRWOTOCZNE NACZYNIOPOCHODNE

Skazy krwotoczne naczyniopochodne powstają na tle zwiększenia przepuszczalności i łamliwości śródbłonka naczyniowego. Drobne naczynia krwionośne pękają pod wpływem nieznacznych urazów lub nawet samoistnie, co prowadzi do punkcikowatych wylewów krwawych w całym ustroju. Skazy naczyniopochodne powstają na tle:

– 1) awitaminozy C i P, np. w gnilcu, którego cechą charakterystyczną jest między innymi krwawienie dziąseł – 2) chorób zakaźnych, np. duru plamistego i innych chorób przebiegających z krwotoczną osutką

Czytaj dalej

Zapalenie ropne

Zapalenie ropne w głębi tkanek może występować w postaci ograniczonego ogniska lub też może się szeroko rozlewać. Zapalenie ropne rozlane, toczące się w wiotkiej tkance łącznej, nazywamy ropowicą (phlegmone). Ropowica jest wyrazem zarówno znacznej zjadliwości drobnoustrojów, jak też nieskuteczności obrony organizmu, ustrój bowiem nie jest w stanie ograniczyć i zlokalizować ogniska zakażenia.

Czytaj dalej

Vasculat-Depot

Stosuje się doustnie 12,5-25 mg 3-4 razy dziennie, domięśniowo 50-100 mg. Pochodne hydrazynoftalazyny. Działają bezpośrednio na mięśnie gładkie i silnie rozszerzają naczynia krwionośne, zmniejszają opór obwodowy i wyraźnie obniżają ciśnienie tętnicze. Z przewodu pokarmowego i tkanki podskórnej wchłaniają się dobrze.

Znalazły zastosowanie tylko w leczeniu nadciśnienia w skojarzeniu z innymi lekami, a ostatnio również jako leki uzupełniające (oprócz leków moczopędnych i glikozydów naparstnicy) w leczeniu niewydolności krążenia. Nie zmniejszają przepływu krwi przez nerki, mogą więc być stosowane w nadciśnieniu przebiegającym z upośledzeniem czynności nerek. Są stosowane w średnio ciężkich postaciach nadciśnienia, zwykle w skojarzeniu z lekami moczopędnymi lub lekami sym- patykolitycznymi. Objawami ich działania niepożądanego są: częstoskurcze, bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, a po długim stosowaniu w dawkach większych od 150 mg/24 h objawy tocznia trzewnego. Stosowane są 2 pochodne hydrazynoftalazyny: dihydralazyna i todralazyna.

Czytaj dalej